Utah - De 50 Staten van Amerika - America Travel Guide

• Regio: Mountain
• Bijnaam: The Beehive State
• Hoofdstad: Salt Lake City
• Grootste stad: Salt Lake City
• Afkorting: UT
• Oppervlakte (land): 212.753 km2
• Bevolking: ca. 2.389.039 (2004)
• Tijdzone: Mountain Standard Time

Utah ligt in het oosten van de Verenigde Staten en grenst in het noorden aan de staten Idaho en Wyoming, in het oosten aan Colorado en in het zuiden aan Arizona en New Mexico en in het westen aan Nevada. De meeste mensen kennen Utah van de Nationale Parken en van zeer rijke authentieke Amerikaanse geloofsgemeenschap "Church of Jesus Christ of the Latter-Day Saints", ofwel de Mormonen. De Mormonen maken vandaag de dag ongeveer 90% van de bevolking uit. Utah herbergt meerdere Indianenreservaten, o.a. voor de Navajo, Paiutes en Utes. Utah is qua natuur en historie een erg interessante staat en mag eigenlijk bij een bezoek aan Amerika niet ontbreken.

Utah kan grofweg in drie gebieden worden verdeeld: Het westelijk deel wordt gevormd door het randgebied van het Great Basin, een afvoerloze droge hoogvlakte met verschillende woestijnen, o.a. in het noorden de Great Salt Lake Desert, waarvan grote delen bedekt zijn met zoutlagen. In het zuiden liggen nog twee woestijngebieden: Sevier Desert met het zoute, droge Sevier Lake en Escalante Desert met het Little Salt Lake. Het centrale deel bestaat uit een uitloper van de Rocky Mountains, de Wasatch Range, een 250 km lange scheefgestelde gebergteschol, welke door een grote breuk scherp gescheiden wordt van het Great Basin. De van west naar oost lopende Uinta Mountains vormen de scheiding tussen de Central en de Southern Rockies. Kings Peak (4123 m) is het hoogste punt van de staat. Het zuidoostelijk deel, onderdeel van het Coloradoplateau, is een droge hoogvlakte van voornamelijk zandsteen, waarin door de rivieren diepe canyons zijn uitgesneden. In het zuidoosten van Utah zijn in het vlakke plateau enkele 'domes' gevormd; magma in de vorm van laccolieten heeft de horizontale lagen opgedrukt: Henry Mountains, Abajo Mountains en La Sal Mountains. De belangrijkste rivier is de Colorado, met zijn twee zijrivieren, Green River en San Juan River. Door een stuwdam in Arizona wordt de Colorado in de Glen Canyon opgestuwd (Lake Powell). Het zuidelijk deel van de Wasatch Range wordt door de Sevier ontwaterd op het Sevier Lake; het noordelijk deel watert af op het Great Salt Lake via de Jordan, Weber en Bear. Door kleine stuwdammen wordt veel water gebruikt voor irrigatie.

Salt Lake City is de hoofdstad van Utah. De stad is gelegen in een grote vallei, de Salt Lake Valley ten zuidoosten van het Great Salt Lake, aan de voet van de Wasatch Mountains. Salt Lake City kreeg in 2002 meer naamsbekendheid doordat het de gaststad was voor de Olympische Winterspelen. Het is een interessante stad. In de hoofdstad zijn natuurlijk de grote gebouwen van de Mormonen te zien, de Temple en het Tabernacle. Er zijn ook talloze herinneringen aan de strijd van de Mormonen om te overleven. Vanuit de stad zijn skigebieden in de bergen binnen een half uur te bereiken. Dankzij de nabijheid van deze sneeuwgebieden heeft Salt Lake City de reputatie dat zij de beste sneeuw op aarde heeft.

Utah heeft vijf National Parks op zijn grondgebied, waarvan de meeste in het zuidelijke deel van de staat liggen. Die National Parks zijn Arches National Parks, Bryce Canyon National Parks, Canyonlands National Parks, Capitol Reef National Parks en Zion National Parks.

• Arches National Park
  Arches National Park is te vinden in het midden van de staat Utah. De belangrijkste kenmerken van dit National Park zijn stenen bogen (arches), rotszuilen, spitse voetstukken en meer verschillende sculpturen. Nergens ter wereld komen zoveel natuurlijke rotsbogen voor, als binnen de grenzen van Arches National Park. De grootste boog in het park, Landscape Arch, heeft een overspanning van 93 meter. De kleur van deze formaties verandert en is afhankelijk van de stand van de zon. Standaard hebben de stenen een rode zandsteen kleur die ontstaan is door erosie. Wind en water waren de voornaamste natuurlijke krachten die ervoor gezorgd hebben dat er allerlei rare vormen in het zandsteen zijn uitgeslepen.Door de voetpaden te volgen maakt de bezoeker op een indrukwekkende wijze kennis met dit fenomeen. Door het park loopt ook een verharde weg dus geheel het park is goed te bereiken, maar er zijn ook gebieden die je pas kan bezichtigen na het maken van een lange trektocht. Van mei tot augustus bestaat er de mogelijkheid om naar wilde bloemen te kijken in het park, want alleen dan groeien ze namelijk. Ook komen er dieren voor zoals de prairiewolf, herten, vossen, grondeekhoorns, konijnen, schorpioenen, ratelslangen en vele soorten vogels. Het park is een ideale plek om een wandeltocht af te leggen, maar dan moet u wel op de temperatuur letten, want in de zomermaanden lopen de temperaturen vaak zo hoog op dat zelfs een korte wandeling al behoorlijk inspannend is. Je kunt dit park dan ook het beste in de lente of in de herfst bezoeken.


• Bryce Canyon National Park
  In het zuidwesten van Utah is het Bryce Canyon National Park te vinden dat in 1928 de status van National Park kreeg. Bryce Canyon is niet echt een ravijn, maar een serie van vreemdsoortige, natuurlijk gevormde amfitheaters. De wanden daarvan bestaan uit zestig verschillende lagen zand-, kalk- en leisteen. In de amfitheaters staan talloze zeer grillig gevormde rotsformaties in allerlei kleurschakeringen, variërend van wit, pastelroze, vurig oranje en rood tot knalrood. Deze rotspartijen (hoodoos genaamd) zijn door erosie ontstaan. De grootste beesten die in het park rondlopen zijn o.a. grondeekhoorns, prairiehonden, lynxen, dassen, coyotes, poema's en muildierherten. Bezoekers kunnen vrijwel het gehele park bereiken met de auto en hoeven enkel naar viewpoint te lopen om dit te bewonderen. Verder zijn in het park rondleidingen te voet of per paard te maken. U wordt daarbij begeleid door een ervaren gids. Ook kan men de keuze maken om op eigen houtje het park in te trekken. Het klimaat van Bryce Canyon in Utah is zeer gevarieerd. Van oktober tot april kan er sneeuw liggen (gemiddelde sneeuwval is 2.5 meter per jaar); 's zomers ligt de temperatuur overdag rond de 30 °C maar 's nachts kan die zakken tot zo'n 7 graden. Er vinden dan ook vaak onweersstormen plaats. Het wordt geadviseerd in Bryce Canyon om een hoofddeksel te dragen en zonnebrand te smeren, zodat je goed beschermd bent voor de zon.


• Canyonlands National Park
  Het Canyonlands National Park kreeg in 1964 de status van National Park en heeft een oppervlakte van 1367 km². Dit is één van de ruigste National Parken in de Verenigde Staten en bestaat uit een bijna ondoordringbaar labyrint van kloven met talloze natuurlijke bogen, bruggen en de meest grillige rotsformaties en ravijnen die een diepte kunnen hebben van 300 meter. De Colorado River en de Green River komen in dit park samen en storten dan gezamenlijk de afgrond in van Cataract Canyon, hierdoor vinden liefhebbers van wildwatervaren deze canyon één van de moeilijkste hindernissen van de Verenigde Staten. Door de rivieren wordt het park in drie stukken verdeeld, die elk eigen kenmerken hebben. Het drukst bezochte gedeelte is het hoog gelegen Island in the Sky District, hier vandaan heb je spectaculaire uitzichten over de omgeving. In het gedeelte dat The Needles wordt genoemd vindt je veel kleurrijke rotsformaties. Het zeer afgelegen The Maze is het meest ruige deel van het park, en wordt alleen door zeer ervaren backpackers bezocht. Canyonlands is vooral een geweldig park voor de meer avontuurlijke toerist die tochten wil maken met vierwiel aangedreven auto's of mountainbikes, of die kiest voor een rafttocht over een van de rivieren. Canyonlands National Park heeft een woestijnklimaat en daardoor zijn de temperaturen in de zomer heel erg hoog en in de winter toch nog redelijk aangenaam.


• Capitol Reef National Park
  Capitol Reef National Park ligt in het zuiden van de staat Utah en kreeg in 1971 zijn status. De oppervlakte van het park is 979 vierkante kilometer. De kenmerken van dit park zijn: heftige rotsformaties, hellingen, kloven en canyons. Dit park lijkt grotendeels op het Canyonlands National Park en is in het leven geroepen om de natuurlijke rotsformaties die ontstaan zijn door erosie in stand te houden en om Indiaans erfgoed te beschermen. Het park heeft zijn naam te danken aan de Capitol Dome. Dat is een grote rots die op de koepel van het Capitol in Washington D.C. lijkt. De naam Reef komt van een massieve heuvelrug die als natuurlijke barrière fungeert. In het noorden ligt Cathedral Valley, een woestijnlandschap met daarin hoog uitstekende zandstenen rotsen van 150 meter die door hun vorm aan kathedralen doen denken. In het zuiden ligt Waterpocket Fold, een rechte, 160 kilometer lange plooi in de aardkorst. In deze plooi zijn de afgelopen miljoenen jaren enorme kuilen ontstaan die vele duizenden liters water verzamelen bij regen. Het park is goed te bereiken door de Highway die midden door het park loopt. Verder zijn er goede voetpaden en onverharde wegen die het park doorkruisen. De onverharde weg is echter geen aanrader als je niet in het bezit bent van een vierwiel aangedreven auto. In de zomer is een gemiddelde dagtemperatuur van 38 graden een normale zaak. Het voorjaar en de herfst brengen zachte temperaturen met zich mee terwijl het in de winter in dit gebied ongeveer 10 graden is.


• Zion National Park
  Zion, dat al een National Park is sinds 1919, bestaat uit bijna 600 km2 rotsen en ravijnen. De belangrijkste trekpleister van Zion National Park is Zion Canyon. Dat is een ravijn, 24 kilometer lang en 800 meter diep, met hoog oprijzende wanden en hellingen. Het ravijn is uitgeslepen door de Virgin River, en dankzij die rivier heeft Zion Canyon nu rijk gevarieerde flora en fauna. In Zion NP zijn ruim 800 plantensoorten te vinden evenals 380 verschillende diersoorten (waaronder 271 vogelsoorten). Al men het park met de auto gaat bezoeken is het verstandig om de Zion Scenic Drive te volgen, dit is een prachtige rit door Zion canyon. Maar het maken van wandelingen verzekerd de wandelaar van prachtige uitzichten op wat meer verstopte schoonheden van het park. Tussen het einde van december en maart kan het in het Zion National Park sneeuwen, waardoor de wegen enige tijd onberijdbaar zullen zijn, maar ze worden meestal wel schoongemaakt. De gemiddelde temperatuur in de winter is 12 graden Celsius en in de zomer tussen de 32 en 39 graden Celsius. De meeste bezoekers komen tussen april en september, wanneer de temperatuur gemiddeld ook het hoogst is (rond de 35 C).

De grootste trekpleisters van Utah zijn de nationale parken en natuurmonumenten. In het noordoosten ligt op de grens met Colorado het Dinosaur National Monument, waar reusachtige fossielen uit het Krijt zijn gevonden. In het zuidoosten liggen Arches National Park, Canyonlands National Park, Capitol Reef National Park, Rainbow Bridge National Monument (met 94 m hoogte en een overspanning van 85 m de grootste natuurlijke brug ter wereld) en Natural Bridges National Monument, Binnen de parkgrenzen van Natural Bridges National Monument liggen twee ravijnen, Armstrong Canyon en White Canyon, waar drie grote natuurlijke bruggen zijn gevonden. Die bruggen zijn gevormd door zijtakken van de Colorado River; het water heeft het zachte zandsteen aan de onderzijde uitgesleten. De bruggen zijn te zien vanaf uitkijkplaatsen die langs de parkweg liggen, het is ook mogelijk naar de bruggen toe te wandelen. Ook ligt hier Dead Horse Point State Park, een klein, hoog gelegen park, dat vooral bekend is dankzij het schitterende uitzicht over de 600 meter lager gelegen Colorado River die daar met een grote bocht om een lager gelegen rotsplateau heen draait. De naam van dit bekende uitkijkpunt is Dead Horse Point Overlook. In het zuidwesten liggen Cedar Breaks National Monument, Zion National Park en Bryce Canyon National Park. In het zuiden bevindt zich ook Monument Valley in het Navajoreservaat op de grens met Arizona, met o.a. fraaie erosielandschappen en resten van Indiaanse grotbewoning en Valley of the Gods en lijkt op het landschap van het veel bekendere Monument Valley, dat zo'n 30 mijl verder naar het zuiden ligt. Ook in Valley of the Gods zie je schitterende rotsen die her en der verspreid staan in een verder leeg, weids woestijnlandschap. Verder het Great Salt Lake en verschillende monumenten van de mormonen (voornamelijk in en om Salt Lake City). De natuur biedt voorts ruim gelegenheid voor allerlei vormen van openluchtrecreatie. Rond Salt Lake City bijvoorbeeld ligt een aantal prachtige wintersportgebieden.

Utah heeft een droog landklimaat met warme zomers en strenge winters.

Deze staat kan het beste in drieëen worden gedeeld: in het westen ligt de door bergen omsloten Great Basin Region, in het oosten het ruige, onherbergzame Colorado Plateau en daartussen de Rockies. Veel voorkomende bomen zijn dennen, jeneverbessen, espen, esdoorns, meidoorns, eiken, Joshua trees en blauwsparren. Het muildierhert komt hier het vaakst voor; daarnaast zijn ook pronghorn antilopes, bighorn sheep, lynxen, grizzly's, zwarte beren en konijnen veel geziene inwoners. In de lucht en op de grond zijn vogels als de uil, koolmees, lijster, witte pelikaan, meeuw en de steenarend te vinden.