Zion National Park ligt in de staat Utah, in het zuidwesten van de USA. De zuidingang bereik je door Utah Route 9 te pakken. Dit gedeelte van de staat hoort bij het Grand Staircase-Escalante National Monument, dat weer deel uitmaakt van het Colorado plateau. De zomers zijn hier heet en de winters koud. Omdat Zion Canyon relatief laaggelegen is, stijgen de temperaturen tussen juni en september tot recordhoogte, rond de 45°C . De winters zijn er vrij mild, met temperaturen rond de -5°C . Wie het park te voet wil verkennen, kan dit beter niet in de zomermaanden doen. De hikers en andere actievelingen zijn beter af als ze rond de maanden april en mei of september en oktober naar Utah trekken. De maanden juli en augustus worden nogal gekenmerkt door plotseling opkomende overstromingen, als gevolg van hevige regenval, de zogenaamde flash floods . In de winter blijft het park open, al rijden de pendelbussen in deze maanden niet.

Zion Canyon is ontstaan door de Virgin River die er miljoenen jaren over deed om Zion Canyon te vormen. De soms zo rustig lijkende rivier kan na een onweersbui wild te keer gaan, per dag worden er dan honderdduizenden m³ rots en zand meegesleurd. Daar komt nog eens bij dat het zandsteen, waaruit de rotsen bestaan, veel water bevatten, hierdoor vriezen in de winter grote stukken rots kapot die dan in de canyon storten. De Canyon lijkt een oase in de woestenij van Utah. Door de soms wel honderden meters hoge rotswanden is de canyon een beschutte plek. De rivier en de poreuze zandstenen rotsen, die enorme hoeveelheden water kunnen vasthouden zorgen voor een vochtrijke leefmilieu waar flora en fauna goed gedijen.

Als u het park via de oostelijke ingang betreed komt u vlak na de ingang van het park een aantal rotsen tegen die bekend staan als Checker board Mesa. Het lijkt hier alsof iemand een ruitjes patroon in de rotsen heeft gekrast. Dit zijn de versteende zandduinen die door de ontelbare jaren lange erosie bedekt zijn met horizontale en verticale scheuren. Op het eerste gezicht lijkt het alsof het nep is.. maar niets is minder waar.

Op weg naar de Canyon overlook rijd u door twee tunnels. Vlak voor de tweede tunnel kunt u stoppen voor een korte wandeling. Links van de weg is een parkeerplaats waar u de auto kunt parkeren en aan de overkant van de weg gaat een pad omhoog die uitkomt bij de Canyon overlook. Het uitzicht is hier schitterend. In de linker rotswand kunt u een van de vijf ramen zien die in de tunnelwand zijn uitgehakt. Voor de tunnel wordt het verkeer geregeld door een park ranger. Niet omdat het zo druk is maar omdat de tunnel te smal en te laag is voor hoge voertuigen. Om beurt wordt het verkeer hier doorgelaten waarbij het laatste voertuig een stokje meekrijgt die aan de andere kant van de tunnel moet worden ingeleverd zodat men weet dat de tunnel weer vrij is. Zion valley is van 2 april tot 28 oktober niet met de eigen auto te bezoeken. De enige doodlopende weg in het park kan de verkeersdrukte dan niet verwerken. Bij het visitor center kunt u dan een van de vele gratis pendelbussen nemen die u naar iedere plek in de canyon kan brengen. Op deze manier voorkomt men dat verkeersdrukte en heeft u alle gelegenheid om te genieten van de mooie natuur.

Emerald Pools zijn drie poelen die op verschillende niveaus liggen. Het water stroomt van de bovenste naar de onderste poel over een overhangende rots. Via diverse paden en doorgangen door de rotsen kunt u naar de verschillende poelen lopen waarbij u bij de laagst liggende poel onder de watervallen door loopt.

Een populaire wandeling is de Riverside Walk. Deze wandeling begint aan het einde van de Scenic Drive en volgt de Virgin River. Hier kunt u zien dat de Canyon steeds smaller is geworden. Aan beide zijde rijzen de wanden van dieprood zandsteen de hoogte in. Wat opvalt is dat het hier ook een stuk vochtiger is. Onder aan de rotsen drupt en stroomt het water uit de rotsen waar de planten gretig gebruik van maken. Dit komt doordat er een breuk ontstaat in het zandsteen wat vol loopt met wateren het water door de breuk naar buiten en loopt langs de wanden omlaag. Voor wandelaars is Zion een waar paradijs waar men wel enkele regels in acht dient te nemen. Neem in ieder geval voldoende drinken mee, het gebied is ondanks de vele plantengroei eigenlijk een woestijn. Informeer voordat u aan een wandeling begint bij het visitorcenter over mogelijkheden van de wandelroutes.